او را باز فرمود ، و ذخيره و خزانه و تمامت گلهاى [ ( 1 ) ] اسپ و رمهء گوسپندان خاص ، و گله اشتران فرمود تا بعلاء الدين سپردند و فرمود ( كه علاء الدين ) تو مرا بمنزلت برادرى ، اين جمله مواشى و خزاين با خود ( ببر و ) بولايت غور نقل كن ، اگر تقدير آسمانى آن باشد ، كه حق تعالى اين جماعت غز [ ( 2 ) ] را منكوب گرداند و ما را نصرت باشد ، چون طلب فرموده شود ، بنزديك ما باز فرست و ( الا كه ) اگر دولت ما منتهى شده باشد و سلك ملك آن ( از ) انتظام تفرقه يابد بنزديك تو بماند ، نيكوتر از ان باشد ، كه بدست غزان افتد ، و درين مدت كه غيبت سلطان علاء الدين بود از تخت غور ، جماعت امراء و اكابر جبال ولايت غور ، اتفاق كرده بودند ، و ملك ناصر الدين حسين ما دينى را كه برادرزادهء علاء الدين بود آورده ، و بتخت فيروز [ 5 ] كوه نشانده و جماعت متمردان ولايت كشى [ ( 3 ) ] كه از ( ديگر ) خلق ( غور ) باستكبار و استبداد ( از همه ) راجح بودند ، فساد بسيار كرده بودند خزاين و اموال سلطانى را بغوغا از ملك ناصر الدين در لباس انعام و صدقات و تشريفات در تصرف آورده . سلطان علاء الدين ( چون ) با آن خزاين و مواشى و ثروت از خراسان به طرف غور آمد ، اول بر سمت ( ولايت ) كشى [ ( 4 ) ] برفت و جمله كوشكهاء ( ايشان ) را كه زيادت از هزار موضع [ ( 5 ) ] بود ، همه خراب كرد [ ه ] كه در حصانت و رفعت چنان بودند ، كه در فضاء [ ( 6 ) ] و هم [ و ] تصور آن نقش نپذيرد ، و بعد از انتقام متمردان ولايت كشى و ديگر جبال به حضرت فيروز كوه آمد ، و پيش از آمدن او ملك ناصر الدين حسين را هلاك كرده بودند ، چنانچه بعد ازين تقرير يابد . و چون سلطان علاء الدين بفيروز [ ه ] كوه آمد و بتخت نشست ، روى بفتوح ديگر آورد [ ( 7 ) ] و بلاد باميان و تخارستان [ ( 8 ) ] در ضبط گرفت ، و بلاد جروم [ ( 9 ) ] و داور ، و بست نيز بگرفت ، و از خراسان قلعهء تولك را كه در جبال . هراتست [ ( 10 ) ] بعد از مدت شش سال بگرفت . شاعرى بود در حصار تولك او را

--> [ ( 1 ) ] مط : گله اسپ [ ( 2 ) ] اصل : غر : مط : غور [ ( 3 ) ] اصل : كسى [ ( 4 ) ] اصل : كشتى [ ( 5 ) ] مط : هزار قصر بود . [ ( 6 ) ] اصل : كه در قضاء و هم [ ( 7 ) ] مط : نهاد [ ( 8 ) ] اصل : طخرستان [ ( 9 ) ] اصل : حروم كه صحيح آن جروم است ، يعنى اراضى گرم سير . [ ( 10 ) ] مط : كه در حوالى جبال نزديك هرات است .